rkWestland > Federatie > Voor iedereen > Mens in Beeld > In memoriam > Kwartaal 4 - 2014 > Wilhelmus Hendricus Adrianus Bot

Wilhelmus Hendricus Adrianus Bot

Geboren: 30 april 1950
Overleden: 30 december 2014
Plaats: Monster

In liefdevolle herinnering

Boven de annonce staat: ‘doodgaan is niet erg, kan zelfs bevrijdend zijn. Afscheid nemen van allen, dát doet pijn'

Hoe herkenbaar zijn deze woorden voor velen die al eens een sterven van een geliefde hebben moeten meemaken. Zowel voor degene die gaat, als de achterblijvers. Wil en zijn familie hebben het de laatste jaren zwaar gehad. Jarenlang ging zijn vrouw Jacqueline dagelijks naar het verpleeghuis, waar Wil belandde na een aantal infarcten. En ook de kinderen waren regelmatig bij hem te vinden.

Wil was een man met veel humor. Recht door zee. Hij begon toen hij van de LTS af kwam, als timmerman in de bouw. Hij had een goede band met zijn baas Rinus Dop en nam in 1987 het bedrijf van hem over. 

Naast zijn werk was Wil gek met zijn herdershonden. Hij trainde ermee en zat in het bestuur van de Herdershondenvereniging. Ook op en rond de tennisbaan was hij heel actief. Hij had veel sociale contacten.

Na een eerste herseninfarct vocht hij terug en het lukte hem weer zijn rijbewijs te halen. De volgende infarcten sloopten hem zo, dat thuisblijven niet langer kon en hij uiteindelijk nog zes jaar in Nieuw Berkendael gewoond heeft.

Voor Jacqueline, de kinderen en kleinkinderen blijft nu de herinnering aan een man van wie ze altijd zullen blijven houden. In het vertrouwen dat Wil het nu eeuwig goed heeft bij zijn Schepper, kwamen we samen in de Machutuskerk om hem aan God toe te vertrouwen, voordat we hem naar zijn laatste rustplaats brachten.

Wil, het is goed zo, heel veel dank en à Dieu!  

Marie-Thérèse van de Loo, p.w.

Terug naar voorgaande pagina
Discussiëren is kennis uitwisselen, ruziemaken is onwetendheid uitwisselen.