rkWestland > Federatie > Voor iedereen > Mens in Beeld > In memoriam > Kwartaal 4 - 2014 > Justina Maria Gerarda van der Sande-Eussen

Justina Maria Gerarda van der Sande-Eussen

Geboren: 02 februari 1932
Overleden: 15 december 2014
Plaats: Wateringen

In dankbare herinnering

'Wat zijn wij je dankbaar dat je in de laatste twee weken van je leven ons de meest indrukwekkende weken van ons leven hebt gegeven. Weken waarin we je in je eigen veilige huis mochten begeleiden naar het einde'. Met deze indrukwekkende woorden werden we meegenomen in het leven van Justa. Ze is geboren op 2 februari 1932 in het midden van de crisisjaren vóór de 2de WO. De naam Justa betekent 'rechtvaardigheid'. Die naam heeft ze waar gemaakt in haar leven. Als 4e in een rij van 8 kinderen groeide ze op in Poeldijk in het ouderlijk huis met de naam 'Limburgia'. Het was een hecht gezin die lief en leed met elkaar deelde. Afstand telde niet, haar broer Arie, die al jaren in Australië woont blijkt altijd goed geïnformeerd te zijn. Toen Justa 19 jaar was ging ze als au-pair naar Engeland en maakte daar vrienden voor het leven. Na het au-pair avontuur ging zij werken bij Peek en Cloppenburg. In mei 1957 trouwde ze met Loek van der Sande, het begin van de gelukkigste jaren van haar leven. Er werden 4 kinderen geboren, 3 zoons en een dochter. Het moederen was haar op het lijf geschreven. Als de kinderen uit school kwamen was moeder Justa er met een kop thee en een luisterend oor. Samen met haar man vormde ze een hecht koppel die elkaar aanvulde. Samen waren ze sterk in het sluiten van vriendschappen. Justa was goed in het organiseren en structureren, ze liep er altijd zeer verzorgd bij, bijna statig, maar zonder hoogmoed. De liefde tussen Justa en Loek groeide in al die jaren. Dat werd duidelijk uit dagboek fragmenten waarin ze schreef hoe ze Loek miste na zijn overlijden in 2005. Ze kon haar verzorgende rol niet meer vervullen en voelde zich vaak alleen. Gelukkig waren haar kinderen met aanhang, de 7 kleinkinderen en 1 achterkleinkind er, waar ze al haar aandacht en zorg aan kon schenken. Maar ook bezocht ze trouw als een 'Florence Nightingale' vele zieke en eenzame mensen. Ze heeft ook vele reizen mogen maken, ook met haar kleindochters. De laatste tijd werd ze vergeetachtig en kreeg steeds meer moeite zich staande te houden in de complexiteit van alle dag. Een hersenbloeding in oktober bracht haar naar het ziekenhuis en vandaar naar een verpleeghuis. Het perspectief werd slecht. De kinderen besloten, op aangeven van moeder, haar naar huis te halen en daar te verzorgen tot haar dood op 15 december 2014. Op vrijdag 19 december hielden wij een wake en zaterdag 20 december hebben wij haar uitgevaren en begraven in het familiegraf op het parochiekerkhof.  Adieu Justa!  

Pastor Straathof. 

Terug naar voorgaande pagina
Het is aardig om belangrijk te zijn, het is belangrijker om aardig te zijn.