rkWestland > Federatie > Voor iedereen > Mens in Beeld > In memoriam > Kwartaal 3 - 2014 > Louisa Maria Margaretha Hoole-van Kampen

Louisa Maria Margaretha Hoole-van Kampen

Geboren: 14 augustus `1938
Overleden: 18 september 2014
Plaats: Poeldijk

In dankbare herinnering

Loes was een wat teruggetrokken lieve vrouw die na de dood van haar man in 2005 verhuisde naar ‘De Witte Brug’. Ze had haar steun en toeverlaat verloren, maar desondanks lukte het om toch op haar manier de draad weer op te pakken.

Haar enig kind, Wendy, vertelde me vol lof en liefde over haar moeder. De soms weerbarstige, verhouding in haar jonge jaren, én hoe ze steeds meer naar elkaar toegroeiden. Zeker toen George in het zicht kwam. Hij won al snel haar vertrouwen. En wat was Loes blij toen ze oma werd! Ze was gek op Miko en Floortje.

Loes haar gezondheid ging met de jaren achteruit. Ze doorstond met een verbazende kracht verschillende zware operaties en ze krabbelde steeds toch weer op. Zelfs toen ze in het Hospice Beukenrode terecht kwam, omdat ze volgens de arts nog maar een heel korte levensverwachting had, presteerde ze het om er na een paar weken levend uit te komen! Door een noodlottige val brak ze haar heup in de tijd dat ze nog moest revalideren vóór ze naar haar eigen huis terug kon. Die klap werd haar fysiek en geestelijk te veel. Bidden om een wonder, zoals in het Hospice, kon ze nu niet meer opbrengen. Wendy, George en de kinderen hebben er vrede mee, ook al zullen ze haar heel erg missen. Dat verwoorde Miko in het laatste couplet van een gedichtje dat hij met zijn moeder voorlas:

Oma, ik ben heel blij 

Dat die telefoon er is.         (telefoon naar de hemel)

Zullen wij dan samen eens bellen…

gewoon omdat ik jou mis.

Loes, u was een vrouw met spirit, die best wat meer aan het licht had mogen komen. Wees nu gelukkig en vrij in Gods eeuwige licht. A Dieu!

Marie-Thérèse van de Loo, p.w.

Terug naar voorgaande pagina
Discussiëren is kennis uitwisselen, ruziemaken is onwetendheid uitwisselen.